پر از امیدم پر از آرزو پر از محال پر از شعرهای ناسروده ام پر از سراب پر از فکرهای ناب پر از همیشگی های بی امان طبیعتم به شکل یک درختِ سرو قامتم شبیه کوه به شکل دشت مثل یک زمینِ پر ز دانه های سبز ناشده طبیعتم جزئی از همین جهان و خلقتم امیدوارم و باز هم راه می روم قدم به روی این زمینِ پر ز خاک می نه